صندوق های سرمایه گذاری: راهی برای سرمایه گذاری در بورس برای تازه کارها (قسمت دوم)

در مقاله قبلی صندوق های سرمایه گذاری و مهم ترین نوع آنها را معرفی کردیم و از آنها به عنوان راهی برای سرمایه گذاری در بورس برای تازه کارها یاد کردیم. در حال حاضر بیش از ۲۰۰ صندوق در بازار سرمایه مشغول به فعالیت هستند. در این مقاله می خواهیم آموزش دهیم که چگونه از میان این صندوق ها، صندوق مورد نظر خود را انتخاب کنیم. برای این کار باید صندوق های فعال را با معیارهای متفاوت، جدا سازی کنیم تا در نهایت به یک یا چند صندوق مطلوب جهت سرمایه گذاری دست یابیم.

معیار اول – نوع صندوق

ابتدا باید دریابیم که هدفمان از سرمایه گذاری چیست و ما تا چه میزان ریسک پذیر هستیم؟ در این گام از میان انواع صندوق ها اتخاب می کنیم که در کدام نوع از صندوق ها می خواهیم سرمایه گذاری کنیم. چنانچه ریسک پذیری بالایی داریم، صندوق های در سهام مقصد مناسبی هستند چنانچه ریسک پذیری ما متوسط است باید در جست و جوی صندوق های مختلط باشیم و در صورتی که ریسک گریز هستیم باید از میان صندوق های درآمد ثابت، صندوق مورد نظر خود را پیدا کنیم.

برای مشاهده لیست تمامی صندوق های فعال در دسته بندی مورد نظر، کافی است به سایت http://www.fipiran.com مراجعه کرده و در بخش صندوق ها، نوع صندوق مورد نظر خود را انتخاب کنیم.

معیار دوم – بازدهی صندوق در دوره های گذشته

بازدهی صندوق معیار بسیار مهمی برای مقایسه عملکرد صندوق ها می باشد. در وبسایت fipiran، بازدهی روزانه، ماهانه، سه ماهه، شش ماهه و یک ساله صندوق ها بصورت مرتب منتشر می گردد. و بسادگی می توان عملکرد صندوق ها را با یکدیگر و حتی با شاخص کل بورس، مقایسه کرد. اما این مقایسه به تنهایی کافی نیست. چرا که در نهایت عملکرد یک سال گذشته صندوق ها را می توان مقایسه کرد. بهتر است که صندوق ها را در یک بازه چند ساله مورد مقایسه قرار دهیم. تا عملکرد آنها را همزمان در دوران رونق و رکود ببینیم. به بیان دیگر صرف این که یک صندوق در سال گذشته عملکرد مناسبی داشته، کافی نیست و باید مطمئن شویم که صندوق در طول عمر خود عملکرد مناسبی داشته و سودآور بوده است. هر چه عمر صندوق بیشتر باشد در واقع قدمت آن و اعتبار آن بیشتر می باشد. و همچنین این امکان میسر می گردد که عملکرد آن را در دوره های گذشته ارزیابی کنیم.

معیار سوم – ارزش خالص هر واحد سرمایه گذاری

در حال حاضر قیمت صدور تعداد قابل توجهی از صندوق ها بالای بیست میلیون تومان می باشد. بدیهی است که چنانچه مبلغ سرمایه گذاری شما کمتر از قیمت صدور یک واحد صندوق باشد، شما قادر به سرمایه گذاری در آن صندوق نخواهید بود.

همچنین به عنوان یک قانون تجربی برای سرمایه گذاری های زیر صد میلیون تومان، بهتر است که قیمت NAV هر واحد صندوق، حداقل یک پنجم مبلغ سرمایه گذاری در آن صندوق باشد. به بیان دیگر قیمت NAV صندوق باید به گونه ای باشد که بتوان حداقل پنج واحد صادر کرد. این قانون از این نظر اهمیت دارد که بسادگی بتوانید سرمایه خود را پله ای وارد کنید و همچنین در صورت ضرورت و نیاز به نقدینگی، بتوانید بسادگی با ابطال تعداد محدودی از واحدهای خود، نقدینگی مورد نیاز خود را تامین کنید و مجبور به ابطال کل واحدها نباشید.

معیار چهارم – ضامن نقدشوندگی

آیا صندوق ضامن نقد شوندگی دارد؟ وجود ضامن نقدشوندگی در واقع ضمانت کننده ی نقدشوندگی واحد صندوق می باشد. هر چند که وجود ضامن نقدشوندگی از سال ۱۳۹۲ توسط سازمان بورس اختیاری شده است اما وجود ضامن نقدشوندگی موجب افزایش اطمینان خاطر سرمایه گذار می شود. البته با توجه به این که ضامن، از صندوق کارمزد دریافت می کند، سودآوری صندوق کاهش می یابد.

معیار پنجم – نحوه صدور و ابطال (حضوری / غیرحضوری / ETF )

صندوق ها را از دیدگاه نحوه خرید و فروش می توان به دو بخش قابل معامله (ETF) وغیرقابل معامله در بورس تقسیم کرد.

در خصوص صندوق های غیر قابل معامله باید گفت که در برخی از آنها برای صدور و یا ابطال واحد صرفاً باید حضوری مراجعه کرد در حالی که در مابقی صندوق ها می توان بصورت اینترنتی نسبت به صدور و یا ابطال واحد اقدام کرد. همچنین در خصوص ETF ها باید گفت که خرید و فروش آنها صرفاً از طریق کارگزاری های بورسی انجام پذیر است. و پیش نیاز سرمایه گذاری در این صندوق ها، دریافت کد بورسی می باشد.

ETF ها در مقایسه با صندوق های غیر قابل معامله، از چند نظر، نقدشوندگی بالاتری دارند :

۱ – چون قیمت خرید و فروش واحدهای ETF ها، بر اساس عرضه و تقاضا تعیین می گردد، امکان نقدشوندگی بیشتر است.

۲ – می توان بلافاصله پس از فروش ETF، نسبت به خرید سهام و یا یک ETF دیگر اقدام کرد و یا این که مبلغ فروش را نهایتاً تا سه روز کاری بعد دریافت کرد. در حالی که زمان برگشت وجه، در صندوق های غیرقابل معامله قطعی نیست و چنانچه صندوق ضامن داشته باشد بین سه تا هفت روز و چنانچه ضامن نداشته باشد، وابسته به وضعیت نقدینگی صندوق، این زمان می تواند بیشتر و یا کمتر باشد.

۳ – حداقل زمان نگه داری برای ETF مهم نیست، چون که مفهومی تحت عنوان جریمه برای ETF وجود ندارد، سرمایه گذار می تواند از چند ثانیه بعد از خرید ETF نسبت به فروش اقدام کند. و این در حالی است که در اکثر صندوق های غیر قابل معامله، چنانچه واحد صادر شده، زودتر از سه ماه ابطال گردد، درصدی تحت عنوان جریمه از سرمایه گذار اخذ می گردد. میزان جریمه در صندوق ها، متفاوت می باشد. برای آگاهی از این مورد قبل از سرمایه گذاری در هر صندوق، اساسنامه و امیدنامه آن را مطالعه نمایید.

معیار ششم – دوره تقسیم سود (صرفاً برای صندوق با درآمد ثابت)

چنانچه  قصد سرمایه گذاری در صندوق با درآمد ثابت را دارید، می توانید با توجه به نیاز خود دوره تقسیم سود را نیز مورد نظر قرار دهید. قابل ذکر است که دوره تقسیم سود، صرفاً مختص برخی از صندوق های با درآمد ثابت می باشد.

فرزین شناسا – تحلیلگر و مدرس بازارهای مالی

صندوق های سرمایه گذاری: راهی برای سرمایه گذاری در بورس برای تازه کارها (قسمت سوم)

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست